Merkez Bankası’nın faiz indirimleri sonrası Türk ekonomisi adeta yeni bir döneme girdi. Enflasyon adeta pik yapmaya başladı. Resmi rakamlarda bile yıllık enflasyon yüzde 80’in üzerinde.
Hem sermaye sahibi hem de çalışanlar açısından enflasyon kötü bir şey.
Hadi patron bir şekilde yolunu bulur. İhracat yapar malını satar veya çok kar etmez, ama malını yine satar.
Peki emekçi ne yapsın?
Önünde seçenekler belli: Kıt kanaat geçinme veya işsizlik.
İkisi de tercih edilecek yol değil. Ancak şu an birçok kişi ilk seviyede. Aldığı maaş sadece barınma, ısınma ve gıda masraflarına yetebiliyor. Onun dışında insan namına yapabileceği hiçbir şey yok.
İşte böylesi bir ortamda gözler yeniden asgari ücret tartışmalarına çevrilmiş durumda.
Aralık ayının ilk haftasında komisyon toplanacak. Yol haritasını çizecek.
Bu süreçte her kafadan bir ses çıkıyor.
Vatandaş 8 bin 500 liranın üzerinde bir asgari ücret bekliyor.
İşveren, “8 bin bile bizim için çok” diyor, ardından da 8 bin liranın üzerindeki bir rakamın işten çıkarmalara neden olacağı uyarısında bulunuyor.
İktidara yakın medya ise çok daha iyimser. Onlar şimdiden asgari ücreti 10 bin liraya çıkarmış durumdalar.
Enflasyonun her geçen gün arttığı, bugün bir simidin bile 6 lira olduğu, fiyatların sürekli yukarı yönlü ivme kazandığı bir süreçten geçiyoruz.
Böyle bir tabloda asgari ücret 10 bin lira olsa ne yazar ki…
Geçtiğimiz yıl 2 bin 800 lira iken alım gücümüz daha yüksekti.
Şimdi 2 kat arttı maaşlar ama alım gücü de 2 kat geriledi.
Paramızın değeri korunsun yeter.
İnanın, birçok insan bugünkü asgari ücreti bile yeterli bulacaktır.