“Ah o eski bayramlar” dediğinizi duyar gibiyim. Benim gibi 80’lerde ya da 90’larda çocukluk veya gençlik yaşamış kişilerden örnek verecek olursak bayramlar; birlik ve beraberliğin en üst seviyede olduğu zamanlardı.
Bayram sabahları özellikle aile büyüklerinin evlerinde toplanılır, binbir telaşla hazırlanan sabah kahvaltısı için masada yer kapma telaşı yaşanırdı. Şen kahkahalar eşliğinde yenen yemekler, içilen çaylar sonrasında bol köpüklü kahve yanında ev baklavasıyla sohbet daha da başka bir hâl alırdı. Herkes samimi, sevgi dolu ve bir o kadar içtendi. Yani sofra bahanesiydi bayramın. Asıl olan, aynı sofrada oturup aynı duyguda buluşabilmekti.
Eski bayramlar dediğimizde özlenen şey aslında görünür olmak, hatırlanmak, değer görmek ve bir topluluğa ait hissetmekti.
Çünkü insan, yalnız yaşayan değil; birlikteliklerde anlam üreten bir varlıktır.
Artık çoğumuz, “bayramlar değişti” diyerek sitem etsek de hepimiz biliyoruz ki değişen, insanoğlunun ta kendisi. Çünkü sadece birbirimize değil, kendimize bile yabancıyız çoğu zaman…
Bayramları artık sadece bir tatil olarak görüyor, günler öncesinden planlar yapıp alelacele başka yerlere kaçma telaşına giriyoruz. Toplu mesajlarla bayram tebriği yayımlayıp birbirimizi daha da değersizleştiriyoruz.
Değişim çoğu zaman kaçınılmazdır. Ancak bu değişim, beraberinde bir soruyu da getirir akıllara:
Bu değişimle neyi geride bırakıyoruz?
Cevap çok basit aslında: Geleneklerimizi ve ortak değerlerimizi…
Modern toplumlara dönüştükçe bireyselleşme artıyor ve böylelikle bağlar zayıflayarak insanlar birbirinden kopuyor. Bayramlaşmalar bir şekilde sürse de temas gitgide azalıyor. Kişiler aynı masada otururken bile ekranlarla meşgul oluyor.
Kısacası bayramlar, takvimlerdeki bir gün değildir sadece; dinî ve kültürel ritüeller olmakla birlikte, aynı zamanda toplumun dayanışma biçimini, aile birlikteliğini ve insan ilişkilerini görünür kılan en önemli sosyal aktivitelerdir.
Son olarak demem o ki:
Özlediğimiz sadece eski bayramlar değil; kalabalıklarda buluşup içten gülüşmeleri ve birbirine daha az yabancı, daha çok insan olan hâlimizi özlüyoruz.
Herkese mutlu bayramlar…
Sevgiyle kalın.