Türkiye’nin en büyük sanayi kuruluşunda çalışan işçiler huzursuz.
Nasıl olmasınlar ki?
Çalıştıkları yer, son 1 yılda yüzde 1.100’ün üzerinde kar etmiş ancak sıra zamma geldiğinde kendilerine sadece yüzde 9.6’lık bir ek zammı reva görmüş bir sanayi kuruluşu.
Üstelik bunun altına imza atan, eylemleri de organize eden sendikaları.
Evet yanlış okumadınız.
Tüpraş işçileri, bir süredir düşük ek zam nedeniyle eylemdeydi. Petrol-İş Sendikası Kocaeli Şube Başkanı Nesimi Yetişoğlu en başı çekiyordu. Basın açıklamalarını da o yapıyordu.
Hatta her an kendisine ulaşıp, bilgi alabiliyorduk.
“Yüzde 9.6 ek zam değerli ancak yetersiz” diyordu.
Meğerse bu ifadesinin altında bir gerçek yatıyormuş.
İşçinin adeta satıldığı gerçeği.
***
Geçtiğimiz çarşamba gününe kadar her sabah eylem yapan işçiler, sendika yöneticilerinin gelerek kendilerine durumu anlatmasını istedi.
Ancak Nesimi Yetişoğlu ortalıklarda yoktu. Ben de birkaç kez arayıp bilgi almak istedim ancak açmadı.
Geri dönüş de yapmadı. Oysa ki, 3-4 gün önce kendisi ile konuşmuştuk. Basının desteğinin önemli olduğunu vurgulamıştı.
Ama işler sarpa sarınca, telefonları açmamaya başladı.
Neyse, gelelim konumuza.
Yetişoğlu’nun ortalıklarda görünmemesinin sebebi sonradan belli oldu. Meğerse, ek zam protokolünde sendikanın da imzası varmış.
Doğal olarak işçiler, sendika yönetiminin istifa etmesini istedi. Tüpraş’taki tüm işyeri temsilcileri istifa etti.
Şube yönetimi ise şimdilik sessiz.
Genel merkezden de bir açıklama yok.
Daha 2-3 ay önceki şube kongresinde tumturaklı laflar etmiş, işçinin hakkını kimseye yedirmeyeceklerini söylemişlerdi.
Evet yedirmediler! Çünkü ortada hak diye bir şey kalmadı!
***
Tüpraş işçisi huzursuz.
Sendikalarının sessizliğine ve kendilerini adeta satmasına da tepkili.
Böyle sendikacılık olmaz.
Her şey güzelken en önde olun, rüzgar tersine döndüğünde kaçın…
Olacak iş mi?
Unutmayın.
İşçi bu yapılanları asla unutmaz.