Geçmiş yıllarda, Kocaeli denilince ilk akla gelen pişmaniye ve Kocaelispor olurdu. 12 yıl önce Kocaeli Süper Ligden düşünce bu bilinirlik yavaş yavaş kaybolmaya başladı. Oysa gazeteciliğe ilk başladığım yıllardan 2010’a kadar bu kentin kalbi Kocaelispor ile atardı.
Yerel gazeteler normalde her akşam 17.00 veya 18.00’da baskıya giderken, Kocaelispor’un maçı olduğu günlerde baskı bekletilir ve genelde akşam olan karşılaşmalar sonrasında gazeteler geç saatlerde baskıya giderdi. En az gazeteler kadar spor ekleri de okunurdu.
Öyle ki Kocaeli’nde yayın yapan gazetelerin her gün gazeteden harici olarak verdiği 4 veya 8 sayfa olan spor ekinde ortalama 2 ila 4 sayfa arası Kocaelispor haberi bulunurdu. Ancak Kocaeli’nin Süper Lig’den düşmesi ve ardından da Bölgesel Amatör Lig'e kadar gerilemesiyle birlikte spor eklerinde önce sayfa sayıları düştü. Üstüne artan baskı maliyetleri ile ek olarak çıkan spor gazeteleri ana gazete ile birleştirildi.
2001-2002 sezonunda Türkiye Kupasını alan Kocaelispor, daha sonra başlayan kötü gidişat ile 3. Lige kadar düştü. Tabiri yerinde ise en dibi gördü. Borçlar nedeniyle de büyük sıkıntılar yaşayan Kocaelispor’u ayağa kaldırmak ve borçlardan kurtarmak için birçok çalışma yapıldı. Özellikle son yıllarda Kocaelispor’u tekrar ayağı kaldırmak için herkes el birliği yaptı.
Verilen maddi ve manevi destekler, nihayet sonuç verdi. 11 yıl sonra Kocaelilerin hayali gerçek oldu. Bu başarı Kocaelisporlu tüm futbolcuların, bu başarı Kocaelispor’un tüm teknik ekibinin ve kulüp yöneticilerinin, bu başarı Kocaeli’nin taraftar grubu olan Hodri Meydan’ın, bu başarı bu takıma inanan bütün Kocaelilerindir. Ancak şunu unutmamak lazım, bu başarıda en büyük payı olanlardan biri de verdiği büyük destek ile Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakındır. İnşallah bu yıl tekrar Süper Lige çıkmanın da gururunu yaşarız.
Şampiyonlukla birlikte kimse yerinde duramadı. Kocaeli’nde bütün ilçelerde konvoylar yapıldı. İl merkezine şampiyonluğu kutlamaya gelenler meşale yakanlar oldu. Her şey güzeldi. Ama şimdiden söyleyeyim kimse bana kızmasın, sanırım pandemi döneminde biraz sınırları zorladık. Şampiyonluk sevinci ile maske ve mesafe yine unutuldu. Bu açıdan kutlamalara katılanlar evde olsun, işte olsun biraz daha dikkat ederek kendini mümkün olduğunca birkaç gün izole etsin. Böyle bir sevincin ardından kimse üzülmesin.