İnsanlık tarihi bize göstermiştir ki; kendinden olmayanı hor görmek farklı tarz ve şekillerde her daim varlığını sürdürmüştür. Özellikle bir coğrafyaya, bir döneme ait olmadığı gibi bazen bir dilde, bazen ten renginde, kimi zaman inançta, kimi zaman da doğulan şehirde kendine yer bulur.
Çoğumuzun da bildiği gibi tarih kitapları, insanların zincirlere vurulup kıtalar arası taşındığı günleri anlatır. Yine tarihte Nazilerin milyonlarca insanı yok ettiği yılları, sömürgecilikle birçok halkların ikinci sınıf insan muamelesi gördüğü dönemleri de biliyoruz.
Sebebini tahmin etmek zor değil;
“SEN BİZDEN DEĞİLSİN”
İnsanlık olarak öğrenemedik, (öğrenenler) de öğretemedi bir türlü her kesin “eşit” olduğunu.
Din, dil, renk, kültür ayrımı olmadan bu dünyada hep beraber barışçıl bir şekilde yaşamak ne kadar zor olabilir ki?
Günümüz dijital çağında bile insanlığı bireyselleştirme, diğerini ötekileştirme devam etmekte, çoğu zaman günlük hayatın içine yerleşmiş masum gibi görünen cümlelerle, bakışlarla, tavırlarla devam etmektedir.
Kendinden olmayanı ki “bu çoğu zaman azınlıklar” olarak görünen belirli kesimleri hor görmek, aşağılamak, küçümsemek insanlık onuruna yakışmayan davranışlardır. Hele ki bunu sosyal statü ve zenginliğine güvenerek yapanlar gerçekten çok acınası durumdadırlar.
Çoğu zaman şakayla karışık bu hor görmeler, sonrasında bir özürle düzelecekmiş gibi basite alınarak “gaf” olarak nitelendiriliyor ama şakaya maruz kalan kesimin yüreğinde açtığı yarayı, mahcubiyeti tahmin etmeyi bir yana bırakın çeşitli bahanelerle sıradanlaştırıp bir sonrası için yoluna devam ediyor…
Zaman geçiyor, mekan değişiyor ama nedense bu “gaflar” bir şekilde önümüze çıkmaya devam ediyor. Tıpkı birkaç gündür konuşulup, tartışılan Rahmi Koç’un Kürt kadınlarını konu alan şakası gibi.
En kötüsü de espri olarak nitelendirilen kelimelerin, muhataplarının onurunu hiçe saymasıdır.
Sözün özü; belli bir kesimin ve özellikle de kadınların onurunu, gülünecek bir şaka malzemesi yapmak hiç kimseye yakışmaz. Bunun hiçbir bahanesi de olamaz. Ve unutulmamalıdır ki; kendinden olmayanı daha değersiz görmek ve göstermek, küçümsemek aslında insanlığın ortak değerlerini küçülten bir zehirdir.
Özellikle cinsiyet sonrasında ırk ve kültür ırkçılığının olmadığı, eşit bir düzende yaşamak ümidiyle…
Sevgiyle kalın