Unutmamak gerekiyor ki; Mutlu insanların yaşadığı “Mutlu bir şehir” istiyorsak şehrin her noktasına gidebilen hızlı ve konforlu bir ulaşım ağını oluşturmak zorundayız. Bu şehrin bir ucundan diğer ucuna gitmek, hiç kimse için eziyet olmamalı. Her şeyden önce gerçekçi olmamız gerekiyor. Uzun yıllardır yollar konusunda büyük yatırımlar yapıldı. İlçelerin kritik noktalarına yapılan köprülü kavşak projeleriyle trafik ışıklarını hayatımızın büyük kısmından çıkardık.
Ulaşımda 20 yıl önce şehrimiz için hayal bile edilemeyen çok büyük projelere imza atıldı. Zaten bu adımlar atılmasaydı inanın şehir yaşanmaz bir hal alacaktı. Yakın tarihte yapılan Değirmendere Yüzbaşılar ile Sanayi Köprülü Kavşağına ek olarak Kartepe Köseköy ışıklar mevkiinde tamamlanan battı çıktıyla birlikte kent trafiğine nefes aldıracak düğümler çözüldü. Bu projeleri takdir etmemek için art niyetli olmak gerekiyor. Ancak bu büyük gördüğümüz ve takdir ettiğimiz projelerin yıllar önce yapılması gerektiği gerçeğini de atlamamamız gerekiyor.
Bunun için dönemin hükümetlerini, belediyelerini suçlayabiliriz fakat bunu yapmanın da pek bir anlamı olmayacak. Bu yüzden şimdi yüzümüzü geleceğe çevirelim ve hayal edelim.
Karamürsel’den Umuttepe’ye hastaneye gitmek isteyen yaşlı bir amca veya üniversitesinin yolunu tutan bir öğrenci 1,5 saat sürecek, yoğunluk nedeniyle bunalacağı bir otobüs yolculuğu yerine aynı güzergahı yarım saatte gidebildiği metro hatlı bir ulaşıma sahip olsun. Kocaeli halkı her ilçeden yine metroyla İstanbul’a, Yalova’ya, Sakarya’ya ulaşabilsin. İnsanımız sabah uyandığında tıkanması muhtemel trafiği düşünmesin, otobüste boş koltuk bulabilir miyim diye kaygılanmasın. Şahsi otomobili olanlarında toplu ulaşımı tercih ettiği, şehrin tüm noktalarının tek vasıta ile gidilebilen, konforlu bir ulaşım yapısı oluşsun. Körfezin tamamında sahil boyunca bisiklet yolu olsun. Sinemaların, alışveriş merkezlerin, devlet dairelerinin olduğu İzmit’e tüm ilçelerden gelmek gibi dönmekte çok rahat olsun. İnsanlar kendi araçlarında yaşadıkları rahatlığı toplu ulaşımda da yaşasın. Minibüsler çıkış kapılarına yapışan yolcularla dolmasın.
Evet, bu projelerinin hepsi şu an için birer hayal olarak görülebilir. Birçok vatandaşın özellikle sabah ve akşam saatlerinde, tıkanmış trafikte bunaldığı esnada birbirine anlattıkları fikirleri de olabilir. Yazının başında söylediğim gibi mutlu insanların yaşadığı “Mutlu bir şehir” istiyorsak şehrin her noktasına gidebilen hızlı ve konforlu bir ulaşım ağını oluşturmak zorundayız. Çünkü bu kentin emekçi, çalışkan insanları bunu hak ediyor. Kocaeli öyle küçük bir il değil. Ülkemize kattığı değerle, üretim gücüyle vazgeçilmez bir değer. Bu değerli şehrin, değerli insanları her şeyin en iyisini hak ediyor. İzmir, Ankara, İstanbul’da olan raylı sistemlerin yarısı bizim şehrimizde yapılabilmiş olsa yukarıda anlattığım rahatlığı yakalayabilirdik.
Sanayi kenti olmasının yanı sıra doğal güzelliklere de sahip olan ilimizi görmeye, nefes almaya komşu illerimizden birçok insan geliyor. Fakat biz ulaşım zorluğu nedeniyle kendi şehrimizin insanlarına bu doğal güzelliği görmeyi eziyet haline getiriyoruz. Karamürsel’den, Körfez’den Kartepe’ye Ormanya’yı görmeye gelmek isteyen bir insan için otobüsle seyahatin ne kadar zor olacağını yaşayan bilir. Bir de bu insanların çocukları var ise bu yol başlamadan dönüşü düşündürür. Umarım yakın bir gelecekte bu kentin insanları hak ettikleri ‘ Mutlu Şehir’ anlayışına yakışır bir ulaşım sistemine ve araçlarına kavuşur.