“Kendi açıklamalarınızla 120 milyon TL’ye güçlendirilebilecek, onarıldığında yılın her döneminde kullanılabilecek bir fuar merkezini yıktınız.
Ama üç yılda yaklaşık 80 milyon TL’yi, yılda sadece bir hafta kurulan çadırlara gömdünüz.
Eğer o bina onarılmış olsaydı, bugün hem Kocaeli hem de Türkiye çapında örnek gösterilen bir kültür ve fuar merkezi elimizde olurdu.
Kocaeli’nin vizyonunu yıktınız, yerine geçici bir çadır kültürü koydunuz.”
“Kocaeli Kitap Fuarı’nı itibardan düşürdüler”
“Bir zamanlar Türkiye’nin en nitelikli kültür etkinliklerinden biri olan Kocaeli Kitap Fuarı, bugün çamur, otopark ve trafik karmaşasıyla anılıyor.
Siyasi saiklerle oluşturulan davetli yazar ve yayınevi listeleriyle, fuarın içeriği her yıl biraz daha zayıflıyor.
Kocaeli, Türkiye’nin en saygın kitap fuarına ev sahipliği yaparken bugün kaliteyi, itibarı ve kültürel çeşitliliği kaybediyor.”
“Sabancı Kültür Merkezi de aynı belirsizlikte”
“Bugün sadece İnterteks değil, bir dönem İzmit’in kültür kalbi olan Sabancı Kültür Merkezi de belirsizlik içinde.
Bina yıllardır kapalı, ne yıkım kararı uygulanıyor ne de onarım başlatılıyor.
Kocaeli halkı tiyatrosuz, konser salonsuz, fuarsız, kültürsüz bırakıldı.
Eğer gerçekten kültür kenti olmayı hedefliyorsanız, önce kendi hafızanızı koruyacaksınız.”
“Kocaeli kültürle anılmak istiyor, çadırla değil”
“Bu kentin insanı üretkendir, kültüre sahiptir, kitaba sahiptir.
Ama yönetenler geçici çözümlerle günü kurtarmaya çalışıyor.
Kocaeli artık kültürle anılmak istiyor, çadırla değil.
İnterteks’in, Sabancı Kültür Merkezi’nin ve tüm bu alanların geleceğini netleştirmek zorundasınız.
Biz İzmit’ten başlayarak, bu kentin kültür vizyonunu yeniden ayağa kaldıracağız.”
Tamyüksel’den çağrı:
“Yetkililerden beklentimiz açık ve nettir:
• İnterteks’in yerine yapılacak fuar alanı için takvim açıklansın.
• Sabancı Kültür Merkezi’nin akıbeti kamuoyuna duyurulsun.
• Kocaeli’nin kültür yatırımları siyasi değil, vizyoner bir planla yürütülsün.
Kocaeli halkı artık kandırılmak değil, bilgilendirilmek istiyor.”
120 milyona onarılabilecek bir yapıyı yıkıp, üç yılda yaklaşık 80 milyonu çadırlara harcamak ne ekonomik akılla, ne şehircilikle, ne de vizyonla açıklanabilir.
Kocaeli’nin ihtiyacı geçici çözümler değil, kalıcı kültür politikalarıdır.