Korktuğumuz başımıza geliyor!
Endişelerimiz gün geçtikçe çoğalıyor!
Toplumun sosyal yapısı hızla çöküntüye doğru gidiyor.
Öfke kontrolü inanılmaz şekilde,orantısız öfke şekline dönüşüyor.
Tahammülsüzlük huzursuzluğu beraberin de getiriyor.
Aman Allah'ımm!
Son zamanlarda çocuklar birbirini öldürmeye başladı.
Bir çocuk,cebinden çıkardığı sustalı bıçakla,bir başka tanımadığı çocuğu öldürüyor.
Bu çocuklar ne yiyip içiyor?
Ne izliyorlar?
Kim "Erkek adam böyle olur"dedi.?
Kim "Zorbalığı" delikanlılık diye öğretti?
Kim suçlar,haksızlıklar karşısında susmayı kendinde hak bildi?
Herkes kendi vicdanını hesaba çekmeli,
Kendisine soru sormalıdır!
Okullarda ne yazık ki,eğitim sınıfta kaldı!
Olumsuz gidişatları kimse ciddiye almadı,kimsenin sesi çıkmadı.
Bu sadece okullar ile ilgili değil.
Anne,baba öğrenci velileri de duyarsızlık gösterdi.
Evlerde sevgi dili sustu.
Şefkat sustu.
Sustukça şiddet kültürü dilimize yerleşti.
Sosyal medya da şiddet eğlenceye dönüştü.
Toplum öyle bir hale geldi ki;
Merhameti zayıflık,
Şiddeti güç sayanlarla çoğaldı.
Kimse "Gençlik sorunu" diyerek bu işi basite indirgemek düşüncesine kapılmasın.
Neme lazım gafletine düştüğümüzde ,sonuçları telafisi mümkün olmayan kayıpları beraberinde getirir.
Bir insanın hayatı bu kadar ucuz olmamalı.
Çocuklarımızı anlamaya çalışarak,daha çok hassasiyet göstererek, diyolog kurmalıyız.
Sosyal ilişkilerimizde çok daha dikkatli olmalıyız.
Meseleleri sorun yumağı haline getirmekten çok,çözüm odaklı gidermeye çalışmalıyız.
Çocuklarımız bizim geleceğimizdir.
Çocuklarımız için...
İnsan kalabilmek için...
Biraz daha gayret...
Sevgiyle kalın, sağlıkla kalın.